Perspectives
شعبههای شما به میز پشتیبانی بزرگتری نیاز ندارند
به پاسخ پنج دقیقهی اول نیاز دارند.
By Ehsan Gazar, ۱۴ مهر ۱۴۰۵
صبح یک روز شنبه، صندوق یکی از شعبهها دیگر رسید چاپ نمیکند. مدیر شعبه با میز پشتیبانی تماس میگیرد و منتظر میماند.
راهحل در راهنمایی است که کسی سال پیش نوشته است. چاپگر را خاموش کنید، مسیر کاغذ را باز کنید، دوباره روشنش کنید. وقتی بدانید، دو دقیقه طول میکشد.
هیچکس در شعبه این را نمیداند، و میز پشتیبانی دارد به همین پرسش از یک سایت دیگر پاسخ میدهد.
پشتیبانی IT برای هر کسی که شعبه، فروشگاه یا انبار دارد، همین شکل را دارد. تعداد کمی مشکل بارها و بارها برمیگردند. هر کدام در همان صفی منتظر میماند که قطعی واقعاً نیازمند یک نفر در آن است.
بیشتر یک تماس با میز پشتیبانی، خود راهحل نیست. پیدا کردن این است که مشکل چیست، کجاست، و آیا از قبل جایی نوشته شده است.
یک انسان در این کار خوب است و کند، چون هر بار به یک تماس پاسخ میدهد.
یک عامل میتواند پنج دقیقهی اول را برای همهی سایتها همزمان انجام دهد. کارکنان در Telegram یا WhatsApp به آن پیام میدهند، که از قبل روی گوشیشان دارند. مشکل را با زبان خودشان توضیح میدهند، و عامل از راهنماهای شما شروع میکند.
پاسخ از راهنماهای خودتان
عامل در راهنماهای IT که تیم شما از قبل نوشته جستوجو میکند: راهحل چاپگر، ریست کردن Wi-Fi، مراحل باز کردن یک حساب قفلشده.
به او گفته شده فقط از آنچه پیدا کرده پاسخ دهد، هر مرحله در یک خط. وقتی راهنماها مشکل را پوشش نمیدهند، همین را میگوید و روالی از خودش نمیسازد.
پس از رفع مشکل، از آن عضو کارکنان میخواهد به پاسخ از یک تا پنج امتیاز بدهد. این امتیازها به تیم شما میگویند کدام راهنماها کار میکنند و کدامها باید بازنویسی شوند.
راهنماهای شما همان چیزی میشوند که عامل در آن خوب است. بهتر کردن یک راهنما، هر پاسخی را که از آن استفاده میکند، در همهی سایتها بهتر میکند.
تیکت برای بقیه
بعضی مشکلها نیاز دارند که IT دست به کار شود. یک کارمند تازه دسترسی لازم دارد. یک لپتاپ بالا نمیآید. خرابیای در هیچ راهنمایی نیست.
برای اینها، عامل تیکت را مینویسد. آنچه کم است را میپرسد، مثل نام سایت و اینکه چه کسانی تحت تأثیرند، و سپس تیکت را در سیستم میز پشتیبانی شما ثبت میکند.
این نوشتن نگه داشته میشود و اگر میز پشتیبانی پاسخ ندهد دوباره امتحان میشود، پس تیکتی به این دلیل که سیستم شلوغ بوده از دست نمیرود. به آن عضو کارکنان گفته میشود که تیکت باز شده است.
بعضی درخواستها حتی وقتی عادیاند، حساس هستند. دسترسی به یک درایو مشترک، ریست رمز عبور برای کس دیگری، یک حساب مدیر تازه برای یک شعبه.
برای اینها، تیکت بلافاصله نوشته نمیشود. مدل دومی درخواست را با سیاستی میسنجد که تیم IT شما به زبان ساده مینویسد. برای مثال: ریست رمز حساب خودتان اشکالی ندارد، ریست برای هر کس دیگری به تأیید مدیر نیاز دارد، و دسترسی مدیر همیشه به یک نفر سپرده میشود.
پاسخ این بررسی تأیید، رد یا نیاز به یک نفر است، و دلیلش را هم میگوید. هر چیزی کمتر از یک تأیید روشن، به جای سیستم میز پشتیبانی به تیم شما میرسد.
مدلی که با کارمند حرف زده، هرگز این تصمیم را نمیگیرد. همان مدلی است که یک پیام مؤدبانه میتواند قانعش کند.
هر گفتوگو با شکل پایانش برچسب میخورد: با راهنما حل شد، تیکت باز شد، یا تحویل داده شد. در طول یک ماه، این تصویر روشنی است از آنچه سایتهای شما واقعاً از IT میخواهند.
قطعی مستقیم میرود
بعضی پیامها نباید منتظر هیچ چیز بمانند.
یک سایت کامل از دسترس خارج شده، همهی صندوقها از کار افتادهاند، خرابی شبکهای که روی افراد زیادی اثر گذاشته است. عامل اینها را از روی پیام تشخیص میدهد و سراغ راهنما نمیرود.
گفتوگو را فوراً به تیم IT شما تحویل میدهد. به آن عضو کارکنان گفته میشود کسی از IT پاسخ خواهد داد، و کسی که گفتوگو را برمیدارد همهی آنچه تا آن لحظه گفته شده را میبیند.
دستهبندی پیامها در این مسیرها کار یک مدل تصمیمگیری کوچک است، با گزینههایی که شما نامگذاری و توصیف میکنید: قابل حل با راهنما، نیازمند تیکت، فوری. میتوانید دقیقاً بخوانید چه چیزی یک پیام را به هر مسیر میبرد.
آنچه کارکنان میفرستند همیشه کلمه نیست
کارمندی در یک انبار بهندرت توضیحی تمیز تایپ میکند. عکسی از خطای روی صفحه میفرستد، یا پیامی صوتی که در حالی ضبط کرده که کابل را در دست دارد.
عامل هر دو را میخواند. پیام صوتی پیش از آنکه عامل دربارهی چیزی تصمیم بگیرد به متن تبدیل میشود، پس دقیقاً همان پاسخی را میگیرد که همان کلمهها اگر تایپ میشدند میگرفتند. از عکس یک پیغام خطا، خود پیغام خوانده میشود.
این بیش از آنچه به نظر میرسد اهمیت دارد. آدمهای یک سایت سرشان شلوغ است، و سریعترین راه توضیح یک خرابی این است که گوشی را به سمتش بگیرند.
ساختهشده تا IT بتواند تغییرش دهد
عامل بهصورت یک گردشکار کشیده شده است: جستوجو در راهنماها، تصمیم دربارهی مسیر، پاسخ، تیکت یا تحویل. تیم IT شما میتواند آن را بلوک به بلوک بخواند.
وقتی سیستم میز پشتیبانی تغییر کند، بلوک تیکت تغییر میکند. وقتی نوع تازهای از خرابی فوری پیدا شود، یک خط در تصمیم میشود، نه یک پروژه.
پیش از آنکه هیچکدام از اینها به یک شعبه برسد، در حالت آزمایشی اجرا میشود. هر مرحلهای که قرار است تیکتی بنویسد یا به کسی برسد، با یک پاسخ ساختگی جواب میدهد و چیزی فرستاده نمیشود. میتوانید پیام چاپگر صبح شنبه و قطعی دوشنبه را امتحان کنید و ببینید هر کدام مسیر خودش را میرود.
شعبهها به آدمهای بیشتری برای جواب دادن به تلفن نیاز ندارند؛ نیاز دارند که پنج دقیقهی اول، هر بار، پاسخ داده شود.